«Affedilmemiz gerektiğini anladığımızda, kendimiz başkalarını affetmeye başlarız. En azından diğer insanları kasıtlı olarak mutsuz etmekten vazgeçeriz."
Temel metin, s. 49
Uyuşturucu kullandığımızda, diğer insanlara kötü davranma ve bazen kasıtlı olarak hayatlarını perişan etme eğilimindeydik.
İyileşirken, bazen diğer insanları eylemleri nedeniyle yargılamaktan kendimizi alamıyoruz çünkü bize öyle geliyor ki şu ya da bu kişinin nasıl davranması gerektiğini biliyoruz. Ancak iyileşmemizde ne kadar ileri gidersek, bunu o kadar sık fark ederiz ki, kendimizi kabul etmek için etrafımızdaki insanları oldukları gibi kabul etmemiz gerekir.
Bazen diğer insanların deliliğinin tezahürlerini soyut olarak gözlemlemek çok zor olabilir.
Ancak kendimizi sorundan ayırırsak, sorunu çözmek için çalışmaya başlayabiliriz. Başkalarının eylemlerinin bizi etkilediğini hissedersek, onları affetmeyi deneyebiliriz.
SADECE BUGÜN İÇİN: Kendim için af dilemek yerine affetmeye çalışacağım. kendime olan sevgimin hak edildiğini düşünüyorum.